natnicha's profile*¤ Natsumé ¤*BlogListsNetwork Tools Help

Blog


    December 09

    after the rain...

    สอบมิดเทอมเสร็จแล้ว...แต่อีกเดือนนึงก็จะสอบไฟนอลต่อ T T 
     
    ห่างหายจากสเปซไปนานมากกก แต่ก็นะ เดี๋ยวนี้ทุกคนเขาฮิตไปทำ hi5 กันหมดแล้วหนิ - -"
     
    >> http://-natsume-.hi5.com แต่ก็ไม่ค่อยได้ทำอะไรหรอก
     
    (รู้สึก hi5 มันมั่วๆไงไม่รู้ แอดเฟรนด์กันไปมาจนไม่รู้ใครเป็นใครแล้วเนี่ย)
     
    ตั้งแต่คอมเหม็ด ก็เกิดหลายเรื่องอยู่...
     
    ที่แอบเซ็งก็คือ ระหว่างอยู่ค่ายคอมเหม็ด ดันโดนยึดคอมอ่ะ
     
    คือน้องคอมพัง เอาคอมชั้นไปเล่นเกม พ่อเลยยึดคอมชั้นซะงั้น
     
    กว่าจะเอาคืนได้ แต่ก็ต้องแลกกับหยุดเล่นเกม (ก็ไม่ได้หยุดไปเลยหรอก แต่ก็ไม่ค่อยได้เล่นอ่ะ)
     
    จริงๆมันก็ไม่ต่างกันหรอก ระหว่างไม่เล่นเกมกับเล่นอ่ะ เวลาที่อยู่หน้าคอมมันก็เท่าเดิม
     
    แค่เปลี่ยนจากเล่นเกมมาเล่นเน็ตเหมือนแต่ก่อนนั่นแหละ
     
    หลังสอบหยุดสามวัน จะทำอะไรบ้างดี...
     
    วั้นนี้ไปเดินงานไหม ปกติทุกปีก็ไม่ค่อยได้ไปหรอก..
     
    ถ้าไปก็อาจจะไปโผล่ซัก 15 นาทีหน่ะ
     
    (ก็คนมันเยอะหนิ ยิ่งไม่ถูกโรคอยู่....)
     
    ไปเดินกะน้อง(ซึ่งต้องไปทุกปี แถมไปหลายครั้งอีก - -")
     
    แล้วก็ได้เห็นความสามารถพิเศษ คือ พอเดินไปแค่15นาที มันก็ใช้ตัง 200 บ.หมดเกลี้ยง
     
    แถมขอให้ชั้นออกให้อีก ให้มันได้ยังงี้สิน่า...
     
    ตอนนี้อยากทำอะไรเยอะแยะ แต่ก็กลัวเวลาไม่พอ... อยากไปเที่ยวกะเพื่อนๆด้วย
     
    จะปี4แล้ว (จะได้ขึ้นมั้ย...?) รู้สึกว่าต้องเริ่มมองอนาคตได้แล้ว
     
    คนอื่นเขาจะเป็นผู้ใหญ่กันหมดแล้ว ทำไมเรายังทำตัวเหมือนเด็กๆ ขาดความรับผิดชอบ
     
    เข้าเรียนไปวันๆ หลับในห้อง อ่านหนังสือเพียงเพราะใกล้สอบ...ฯลฯ
     
    ทำแบบนี้จะไปรักษาคน รับผิดชอบคนอื่นได้ยังไง - -"
     
    อ.สุมิตร สุตรา ภาคเด็ก ที่สอนCM บอกว่า "เราต้องเรียนด้วยความมุ่งมั่น อยากรู้ อยากทำ"
     
    อ.อายุ 60กว่าแล้ว เกษียณแล้วด้วย (แต่หน้าเด็กมากๆ)
     
    อ.บอกแบบนี้ด้วยท่าทาง passionate มากๆ ในตอนที่เรียนกับอ.ครั้งแรก
     
    อ.เคยสอนพ่อกับแม่เค้าด้วย...
     
    แต่อ.กลับมีท่าทางเหมือนเด็ก หมายถึงเด็กเล็กๆเลยนะ
     
    เพราะ อ.เดินตรวจคนไข้ สอนนักศึกษา ด้วยท่าทางมุ่งมั่น ตาเป็นประกาย
     
    เหมือนกับเวลาเด็กเจอของที่ตัวเองชอบยังไงอย่างงั้นเลย...
     
    แถมอ.นัดสอนทุกวันอาทิตย์ด้วย ทั้งๆที่เป็นวันที่คนส่วนใหญจะขอบาย
     
     
    อ.ใจดีมาก... ขนาดพี่ในกลุ่มมาสายประจำแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่ถามเหตุผล
     
    อีกคนเล่นเกมจนไม่ได้นอน มาเรียนแล้วอ้วก อ.ก็บอกว่าดีที่ใจสู้แล้วมา
     
    ส่วนเค้า...หน้ามืดจะเป็นลม ไปสองรอบ คนละวัน - -" อ.ก็ปลอบใจว่า ของแบบนี้มันต้องฝึกฝน...
     
    เวลาเรียนกับอ.ทีไรทำให้รู้สึกฮึดขึ้นมา อยากทำตัวให้ดีกว่านี้มากๆเลย
     
    อยากมีความสุขกับทางที่เลือกไปแล้ว อยากทำให้ดีที่สุด 
     
    รู้สึกขอบพระคุณอ.จริงๆ ที่ทำให้รู้สึกอยากจะเรียนขึ้นมาอีกครั้ง